Klima Çıkmazı!

Yılan Hikayesi'ne dönen klima mevzusu sonunda mutlu sonuna kavuştu sayın izleyici.

"Artık bizim de bir klimamız var." ve -ister inanın ister inanmayın- ben bu cümleyi söyleyebilmek için tam 1 yıl bekledim. Niye? Hasta mıyım ben? Neden salak gibi belli bir zamanı bekleyeyim, ahanda şu cümleceik için. Anlatayım...
Bi kere böyle bir eylem için elinizde olması gereken tek bir malzeme var. Üşengeç bir baba! Kendisi başlı başına bir hikayedir ki daha sonra paylaşırım onu da.
Efenim, geçen yaz hayli tatsız olayların oluşmasını engellemek amacıynan teyzemin ortaya attığı klima fikrini kabul etmiş ve eniştemin bulduğu kelepir klimaya talip olmuştuk ki az bulunacak bir şans olacağını düşünüyorduk. Tabi işin içine bir aileyi parçalamaktan da kurtarmak girince hiç yoktan peydahlandı bizde klima aşkı. Orası özel olduğu için giremiyorum; yoksa RTÜK-ki kendisi annem olur- bu blogu kapattırır.
Neyse işte alındı klima....
Kocaman ,gri, heyula gibi bişi. Bakınca aslında hafif lan bu gibisinden bi ezme çabasına girseniz de, hayır efendim bildiğin eşek ölüsü gibi ağır! Arabaya sığmıyo ki! Sığsa zaten belki de bu yazıyı kışın ortasında yazıyor olurdum ve İzmir'in o karlı(!),benim  ayaklarımın titrediği (!) soğuk salonda ders çalıştığım,anamın babamın 45 derece soba sıcağındaki oturma odasında Yaprak Dökümü izledikleri kış gecelerinde oturma organım donmazdı! YGS'de de derece yapacaktım belki de... Sırf şu klima engelledi. Hey babam hey!!
Velhasıl kelam bizim klima alındı alınmasına da Haziran 2010'a kadar teyzemlerde ikamet etti ki dikkatinizi çekerim Temmuz 2009'da alındı!!!
Kendisi bizim eve  artık dörtlü dırdırlarımıza dayanamayan babamın arkadaşının kamyonetiyle teşrif etti. Bu seferde zavallımın sancılı bekleyişi bizim alt kattaki kullanılmayan odada devam etti. Bu arada o kilimanın ödendi de bitti bile taksidi.
                                                                                ( Bunun bi de kocaman motoru var!!!!!)

Haziran'da gelince biz ümitlendik tabi, hobaleyy bu yaz pişmicez filan diye ama tıss... Ha bugün ha yarın diye bizi oyalayan babacığım sağolsun daha dün takıldı klima!!!Yahu adam sen mi takçan! Çağır işte di mi? Olmaz,evde birileri olsun başında beklensin, yok önce şu olsun bu bitsin ahanda eve geleli iki ay oldu da anca takıldı.
Pekiiii,takılınca ne oldu?? Evvet sayın izleyici bildin. Temizliği bana kaldı!!!
Duvarlardaki delik sayısını bilmiyorum ama o toz toprak evin içine etti!!Sahra ile yarışacak kadar toprak vardı salonda sanırım. Bi de büfeden indirilen bardaklara da yapışınca haliyle iş içinden çıkılmaz hale geldi ve ben de bi süpürüp silip - ki o kadarı da yetti yormaya- arkadaşilarımla gezmeye kaçtım =) Oradan da teyzeme geçtim. Kuzenim çok ısrar etti diye ve akşam annem aradı.
"Babanla oturduk karşısına klima keyfi yapıyoruz." ve ben Menemen'de pişiyorum!
Reva mı lan bu ha reva mı!!!

Temizlesek de mi Saklasak Temizlemesek de mi Saklasak...Saklamasak???

Öldüm.Ben öldüm.Bildiğin öldüm.Bilmediğim öldüm sayın izleyici...Belim tutmuyo,bileğim ağrıyo,elim domestostan aşındı!Yığıldım kaldım olduğum yere.Şu yazıyı yazarken bile çaba harcamak zorundayım diye yazmayayım dedim az önce,zor vazgeçtim de oturdum başına.
Ne mi oldu? Bir önceki yazıda müjdelediğim (!) temizlik oldu! Allahım, sıyırcam! Bi insan 4 saat mutfak temizler mi yaa! Tek olunca oluyo işte. Niye? Bi ben varım zira anneme yardımcı olan.Diğer ikisinden biri işte,diğeri de mangal keyfinde! Eh,kıyamadım tabi anneme,zaten ağrıyo her yanı,zor yapıyo.
Hal böyle olunca dün elimde patlayan denemenin devamını bile çözemedim.Akşam da sanmıyorum ki çözeyeyim; zira mecal kalmadı ben de!
O değil,bi de lavabosuz kaldık mı sana!Yahu,bilmediğin işe burnunu ne sokuyon di mi? Bırak kalsın öyle! Damlatıyodu filan ama altına kova koyuyoduk. Sen sağ ben selamet geçiniyoduk kendisiyle. O memnun biz memnunduk ki annemin memnun olmadığı ortaya çıktı haliyle. Sonra eniştem geldi ve "Gırtlak alın siz ona " dedi,Einstein edasıyla. Gırtlak dediği de beyaz, akordeon gibi bi boru böyle uzuyo filan.
Nese uyduk biz akla,gittim almaya. Geldim çıkarıcam eskisini yenisini takçam. Kırıldı! Elimde kaldı. Dikkat yanlız,demir! Demir ortadan ayrıldı. Höh! dedim. Nese baktık ortada bi zımbırtısı var. O çıksa her şey güllük gülistanlık olcak ama,yok çıkmıyo.Çıldırcam! Sonunda ıkına sıkıla söke söke çıkardık! Sonra,meğerse sızıntının çatlak lavabo taşından olduğunu anladık. Yıkıldım! Vurgun yedim.Sövdüm.Lavaboya sövdüm.Bilseydim,uğraşacağıma,yenisini alırdım.
Bi de dünkü havadan eser yok sayın izleyici.Hava günlük güneşlik.Millet içinden sevgi taşa taşa Kordon sefası yapıyo,ben burda çürüyorum.Ama az kaldı.Fırtına gibi geliyorum! Rakiplerim! TIRSIN!!!